Parafialny Zespół Caritas

Parafialny Zespół Caritas funkcjonuje w naszej parafii prawie od początku jej istnienia. Aktualnie w pracach zespołu uczestniczy kilkanaście osób na zasadzie wolontariatu. Kieruje nim Ksiądz Proboszcz i Zarząd Parafialnego Zespołu Caritas:

Ks. Proboszcz por. dr Marcin KRĘPA - Przewodniczący

Pani Halina KUBICKA - Zastępca

Pani Alicja ORLOŁ - Sekretarz

Pani Dorota KUBISZTAL - Skarbnik

Pani Karolina MICHOŃ

Do zadań Parafialnego Zespołu Caritas należy:

• organizowanie zbiórek odzieży i żywności oraz jej dystrybucja wśród osób najbardziej potrzebujących, w szczególności przed świętami Wielkanocnymi i Bożego Narodzenia,
• uczestnictwo w rozprowadzaniu wśród najuboższych żywności pozyskanej w sklepach przed Świętami,
• organizowanie i przeprowadzenie Kiermaszu świątecznego przed Wielkanocą i Bożym Narodzeniem,
• koordynacja pieczenia i dystrybucji ciasta świątecznego i parafialnej kawy ziarnistej przed Wielkanocą i Bożym Narodzeniem,
  
• pozyskiwanie funduszy na działalność charytatywną,
• stałe rozpoznawanie potrzeb i możliwości pomocy,
• zachęcanie parafian do pełnienia uczynków miłosierdzia,
• uroczyste obchodzenie świąt związanych treściowo z miłosierdziem chrześcijańskim, a szczególnie Święto Miłosierdzia Bożego,
• udział w dniach skupienia, szkoleniach i spotkaniach diecezjalnych i dekanalnych dla członków i woluntariuszy Parafialnego Zespołu Caritas,
  
• współpraca z innymi grupami parafialnymi w przedsięwzięciach charytatywnych.

Świadczenie miłosierdzia i czynienie dobra wobec drugiego człowieka – a takim jest praca w parafialnym Caritas – jest czasem przynoszącym radość i satysfakcję. Zapraszamy wszystkich chętnych do włączenia się w działalność Caritas.

Jan Paweł II o Caritas:

Z listu apostolskiego Jana Pawła II Novo millennio ineunte, który ukazał się na zakończenie Wielkiego Jubileuszu Roku 2000.

"W naszej epoce wiele jest bowiem potrzeb, które poruszają wrażliwość chrześcijan. Nasz świat wkracza w nowe tysiąclecie pełen sprzeczności, jakie niesie z sobą rozwój gospodarczy, kulturowy i techniczny, który niewielu wybranym udostępnia ogromne możliwości, natomiast miliony ludzi nie tylko pozostawia na uboczu postępu, ale każe się im zmagać z warunkami życia uwłaczającymi ludzkiej godności. Jak to możliwe, że w naszej epoce są jeszcze ludzie, którzy umierają z głodu, skazani na analfabetyzm, nie mający dostępu do najbardziej podstawowej opieki lekarskiej, pozbawieni domu, w którym mogliby znaleźć schronienie? Ten krajobraz ubóstwa może poszerzać się bez   końca, jeśli do starych jego form dodamy nowe, dotykające często także środowisk i grup ludzi materialnie zasobnych, którym wszakże zagraża rozpacz płynąca z poczucia bez sensu życia, niebezpieczeństwo narkomanii, opuszczenie w starości i chorobie, degradacja lub dyskryminacja społeczna.”

Opiekunem grupy jest ks. Proboszcz